Boordcomputer taxi

De boordcomputer taxi (BCT) is in samenwerking met een vertegenwoordiging vanuit de Nederlandse taxibranche, de Inspectie Verkeer en Waterstaat (IVW) en consumentenorganisaties ontwikkeld. In 2000 is de boordcomputer al aangekondigd in de Wet Personenvervoer 2000 (Wp2000). Om de BCT publiekelijk bekender te maken is een website ontworpen waarop nieuws met betrekking tot de BCT staat.

Doel van het apparaat is om het taxivervoer te verbeteren door registratie en de handhaving veiliger, efficiënter en inzichtelijker te maken (waardoor oneerlijke concurrentie beter tegengegaan zou dienen te gaan worden).

Werking

De BCT moet volgens een 122 pagina’s tellende regeling gaan functioneren. Voor de BCT worden diverse chipkaarten gebruikt. Namelijk een chauffeurskaart, inspectiekaart, keuringskaart en een ondernemerskaart. Deze kaarten worden respectievelijk gebruikt door de chauffeur, de controleur, de monteur/ijkmeester en de ondernemer. Op de kaart van de chauffeur worden onder meer de rij- en rusttijden geregistreerd.

Registratie

De BCT registreert behalve de rij- en rusttijden van de chauffeur ook de gps-posities met vaste intervallen, de kilometerstand van het voertuig, de gereden afstand, locatie van start en stop van een rit en de gereden ritten. Tevens moet de ritprijs automatisch overgenomen worden van de in het voertuig aanwezige taxameter.

Invoering

De bedoeling was dat de BCT halverwege 2009 zou worden ingevoerd. Door problemen met de chip in de verschillende kaarten, werd door de verantwoordelijke Staatssecretaris Tineke Huizinga, het project vooralsnog met 6 maanden uitgesteld naar november 2009. De chip bleek namelijk makkelijk te kraken. Gedurende een overgangstermijn tussen 1 november 2009 en 31 december 2011 dienen alle Nederlandse taxi´s te worden voorzien van de BCT. Vanaf 1 januari 2012 moeten de rittenstaat en het werkboekje uiteindelijk definitief zijn vervangen door de in alle taxi’s aanwezige BCT.

Subsidie

Op 31 maart 2010 is bekend geworden wat de subsidie voor de BCT zal zijn. Bij aanschaf van een boordcomputer taxi (BCT) geeft de overheid zeshonderd euro subsidie. Dat heeft de minister van Verkeer en Waterstaat bekendgemaakt. Het bestuur van KNV heeft aangegeven dit bedrag met een positief advies voor te willen leggen aan de ledenvergadering. Ook het handhavingsbeleid krijgt een positief advies van het bestuur. De ledenvergadering van KNV vond plaats op 12 april.

Weerstand

Vanuit de branche komt steeds meer weerstand tegen ditmaal dus de BCT, mede omdat dit systeem gebaseerd zou zijn op verouderde systemen. Een deel van de branche ziet meer in de reeds bestaande, online registratiesystemen, die vele malen efficiënter zouden zijn. Een ander deel van de branche beziet het geheel als de zoveelste geldverkwisting, zonder overtuigd te zijn van de voordelen voor de taxibranche.

Tevens is er ‘enige’ scepsis vanwege de uitstel van de invoering naar (vooralsnog) november 2009. Dit mede vanwege het eerdere debacle en de opvolgende uitstellingen van invoeringsdata ten aanzien van een gewraakte tarievenstructuur en bijvoorbeeld het uiteindelijk eenvoudig kunnen manipuleren van de (vooraf vermeend nagenoeg niet te manipuleren) digitale tachograaf. Vele dure beloften dat oneigenlijke concurrentie ingedamd zou worden, bleken in de praktijk vooral voor aanvullend (en des te moeilijker aantoonbaar) frauderen te zorgen.

KNV Taxi Akkoord

Tijdens de KNV ledenvergadering van maandag 12 april 2010 is de invoering van de Boordcomputer Taxi (BCT) door een meerderheid van de aanwezigen aangenomen. KNV is daarmee dus akkoord met de invoering van de Boordcomputer Taxi.

Kamervragen

Op 13 mei 2009 heeft staatssecretaris Huizinga schriftelijke vragen van de Tweede-Kamercommissie voor Verkeer en Waterstaat over de boordcomputer voor taxi’s waarin ze haar standpunten omtrent de boordcomputer verdedigt. Hierbij zal menigeen des te sceptischer wezen, indien alleen reeds het woord `sensor´ wordt belezen als zijnde het voorgenomen `technische instrument´ om de BCT de aanwezigheid van klandizie in een taxi te laten registreren. Het is een universele wetenswaardigheid dat indien het financiële gewin groot genoeg is, veel mensen bereid blijken tijd en geld te investeren in het omzeilen van (betaalbare- en tegelijk de werkbaarheid niet nagenoeg onmogelijk makende) beveiligingen. Tevens beschreef Yukihiro Matsumoto reeds hoe diverse biometrische sensoren op uiterst eenvoudige wijze omzeild konden worden (afgezien nog van de zogenaamde Crossover Error Rate). En vele sensoren welke werkgevers trachtten in te zetten om ‘vermeend zwart rijdende chauffeurs’ te ontmaskeren, bleken uiteindelijk meestal naar nagenoeg niemands wens te functioneren.